دوست یعنی کسی که وقتی هست آروم باشی و وقتی نیست چیزی توی زندگیت کم باشه.


دوست یعنی اون جمله های ساده و بی منظوری که میگی و خیالت راحته که ازش هیچ سوء تعبیری نمی شه.


دوست یعنی یه دل اضافه داشتن برای اینکه بدونی هر بار که دلت می گیره ، یه دل دیگه هم دلتنگ غمت می شه.


دوست یعنی وقت اضافه،یعنی تو همیشه  عزیزی حتی توی وقت اضافه.


دوست یعنی تنهایی هامو می سپرم دست تو چون شک ندارم که می فهمیشون .


دوست یعنی یه راه دو طرفه ٬ یه قدم من ، یه قدم تو ؛ اما بدون شمارش و حساب و کتاب.


دوست یعنی من از بودنت مفتخر و سربلندم نه سر به زیر و شرمنده


- و حالا وقتش رسیده که هرکدوممون به دوستامون بگیم :

 

متشکرم

برای همه وقت هایی که مرا به خنده واداشتی.


برای همه وقت هایی که به حرف هایم گوش دادی.


برای همه وقت هایی که به من جرات و شهامت دادی.


برای همه وقت هایی که مرا در آغوش گرفتی .


برای همه وقت هایی که با من شریک شدی.


برای همه وقت هایی که خواستی در کنارم باشی.


برای همه وقت هایی که به من اعتماد کردی.


برای همه وقت هایی که مرا تحسین کردی.


برای همه وقت هایی که گفتی «دوستت دارم».


برای همه وقت هایی که به تو احتیاج داشتم و تو با من بودی.


برای همه وقت هایی که دلتنگم بودی.


برای همه وقت هایی که به من دلداری دادی.


برای همه وقت هایی که در چشمانم نگریستی و صدای قلبم را شنیدی.....

من دریافته ام که بزرگترین سرمایه ام در زندگی ، روابط و دوستانم بوده است.

آنتونی رابینز

منبع: کتاب من و ما ؟! جلد یکم ،چاپ اول

مترجم وگردآور : امیر رضا آرمیون صفحه 24